Ook vandaag zijn we vooral veel bij Olivia. Het is heerlijk om met haar in de schommelstoel te zitten en haar vast te houden. Ze is zo ontzettend mooi en de eerste dagen lijkt het net of ik mezelf in haar zie. Haar ogen lijken sprekend op die van mij. Wel zie je dat ze aan het veranderen is. Haar gezichtje begint nu steeds meer op Angelina te lijken. Wat is het toch een wonder. Barry belt ’s middags nog aan. We spreken af dat ze morgen langs komen zodat ook zij Olivia kunnen zien. Op internet gaan we op zoek naar bloemen. Angelina heeft iets moois gevonden in de vorm van hart. Ik bel de bloemist in de Meern en vraag of ze zoiets kunnen maken. Al snel merk ik dat het moeilijk is via de telefoon uit te leggen en ik zeg dat ik wel langs kom. Onderweg naar de Meern zie ik 23 kinderwagens. Ik realiseer me dat je je in een nieuwbouwwijk niet kan verstoppen voor dit soort dingen. Als ik de bloemist binnen loop, wordt ik geholpen door Laura. Ook zij is erg behulpzaam en ze zegt al snel dat het best gaat lukken. Als ik buiten ben barst ik tranen uit. Nu pas realiseer ik me dat ik bloemen heb besteld voor de uitvaart van mijn eigen dochter. Aan het einde van de middag komen Nel en Valentino weer langs om te koken. Ook mijn ouders komen langs om de bloemen af te leveren. ’s Avonds komen Erwin en Margriet langs. Ze hebben vier knuffels meegenomen van Winnie de Pooh. Erg leuk. Ze krijgen een mooi plekje op het kamertje van Olivia. Die middag heeft Koen nog het kistje gebracht. Het is echt mooi geworden. We besluiten het kistje vast op Olivia haar kamertje te zetten zodat we er vast aan kunnen wennen. ’s Avonds vallen we weer volledig uitgeput in bed. We nemen een slaappil voor de zekerheid, maar ook zonder zou het volgens mij zo lukken.