Marcel: Weer goed geslapen met een slaappil. Wel lekker dat het zo goed werkt. We moeten om 9 uur in het ziekenhuis zijn, dus we staan vroeg op. We kleden ons aan en doen de laatste spullen in het koffertje. Ik ben behoorlijk gespannen om wat er vandaag gaat gebeuren. Volgens mij gaan we iets voor acht uur weg. Ik heb de auto voor de deur gezet en het mandje achterin gezet. Zodra we de A-12 oprijden staan we al direct in de file. Het lijkt er op dat alleen de parallelbaan vaststaat. Het is al bijna half negen en ik wil toch op tijd komen. Het is al spannend genoeg zo. Dan zeg ik dat ik het maar via Nieuwegein ga proberen. Het heeft lang genoeg geduurd zo. Op het laatste moment lijkt het er op dat de auto’s op de parallelbaan weer gaan rijden. Ik zie een gaatje een piep er net tussen. De auto achterons toetert luid. In ieder geval rijden we nu weer door. Uiteindelijk gaat het laatste stukje toch nog redelijk vlot en volgens mij lopen we rond 5 over 9 het Diak binnen. We gaan naar de 4e etage en melden ons bij de receptie. We hebben geen ponsplaatje laten maken. Hopelijk doen ze er niet moeilijk om. Aan de receptioniste is duidelijk te zien dat ze precies weet wie we zijn. Ze zegt eigenlijk alleen maar haar te volgen. We worden naar volgens mij een van de meest afgelegen kraamsuites geleid. De receptioniste laat ons alleen in de suite. Op dit moment weet ik het even niet meer. Dit heb ik niet gewild. Angelina begint te huilen en we houden elkaar stevig vast. Het is zo akelig stil in de kamer dat het allemaal wel heel werkelijk aan het worden is. Volgens mij al vrij snel (maar de tijd alleen in de kamer lijkt een eeuwigheid te duren) komt Alies langs. Zij is de eerste verpleegkundige van vandaag. Alies is een wat ouder vrouw, die heel rustig overkomt. Ze vraagt of we iets willen drinken en gaan zitten. Ze legt alles heel rustig uit en geeft aan dat we nu 1 ½ uur bij elkaar gaan zitten om alles uit te leggen wat er de komende dagen gaat gebeuren. Het belangrijkste wat ze eigenlijk vertelt is hoe de bevalling gaat verlopen. Er zal geen infuus ingebracht worden, maar het zal met tabletjes gaan. Voor Angelina is dat een hele opluchting. Het blijkt nu dat ze enorm opzag tegen zo’n enorme turbobevalling. Voor mij is het vooral een hele omschakeling. Ik had verwacht voor drie uur weer thuis te zijn, maar dat blijkt allemaal heel anders te verlopen. Eigenlijk vind ik het gelijk ook wel fijn dat het nu zo zal gaan. Gisteren was zo’n hectische dag, dat ik nu voel alsof er een hele last van mijn schouders valt.
We vertellen aan Alies ook nog uitgebreid wat er de afgelopen dagen allemaal is gebeurt. Tegen 10 uur komt Koen (de arts assistent binnen). Ook hij legt nog eens uit hoe de bevalling zal verlopen en dat het in principe geen turbobevalling gaat worden. Iedereen in het ziekenhuis gaat er van uit dat de baby op zijn vroegst morgen geboren wordt. Tegen 10 uur brengt Koen het eerste tabletje bij Angelina in. Inmiddels is onze verloskundige, Margriet, er ook en ze blijft totdat Amber in het ziekenhuis is. Met Margriet hebben we het er over dat we graag willen dat zij de bevalling doet in plaats van de arts in het ziekenhuis. Margriet wil het graag doen, maar haar dienst zit er nu op en Amber neemt het straks van haar over. Margriet geeft wel aan dat ze met Amber moet overleggen of zij het ook wil doen. Tegen het einde van de ochtend komt Amber en het is volgens mij half twaalf als Margriet weggaat. Haar dienst zit er al ruim 3 uur op. Als Amber er is geeft ze aan dat ze ook de bevalling wil doen. Dat is in ieder geval een hele geruststelling. Ook Amber blijft een hele tijd en we spreken af dat we eind van de middag nog even contact hebben. Na de lunch is het even rustig en lijkt het bijna alsof het een hele normale bevalling is. Die ochtend heb ik al wel Sabine gebeld om te laten weten dat het allemaal wat anders gaat dan verwacht. Zij neemt in ieder geval weer contact op met Koen de begrafenisondernemer, zodat ook hij weet wat er gaat gebeuren. We vragen aan Nel, Valentino en Sabine of ze langs willen komen. Als zij zijn gearriveerd ga ik even naar huis. Ik had er immers geen rekening mee gehouden om de nacht te blijven. In de tussentijd ga ik ook bij Barry en Miranda langs. Sabine had geadviseerd (en ook Koen) om de buren te informeren. Aan Barry vraag ik om hij alle buren op de hoogte wil brengen. Ik pak nog wat spullen bij elkaar geef Snoesje (de kat) nog wat aandacht en ga snel weer terug.
In de tussentijd blijkt dat Koen (de arts) nog langs is geweest. Hij zal aan het eind van de middag nog even langs komen om nog wat uit te leggen. Als hij uiteindelijk langs komt verteld hij nog het een en ander over onderzoeken. Wat we kunnen doen en waarom. Hij zegt in ieder geval dat de bloeduitslagen van Angelina goed zijn. Er zijn geen rare dingen gevonden. Hij vraagt ook of we obductie willen laten uitvoeren. Hierover zijn we het absoluut eens: we willen niet dat ze gaan snijden in haar. Bovendien willen we haar gewoon mee naar huis nemen. Wel legt hij uit dat we ook nog ‘vriendelijke’ onderzoeksmethoden kunnen overwegen. Zo is er de mogelijkheid van een schouwing (een arts zal haar aan de buitenkant bekijken op afwijkingen), het nemen van röntgenfoto’s (om te beoordelen of haar skeletje in orde is) en het afnemen van verschillende kweekjes (voor DNA enzo). Met de vriendelijke onderzoeksmethoden gaan we akkoord. Als iedereen weg is krijgen we eten. ‘Heerlijke’ aardappeltjes, doperwtjes en een lamsburger. Echt lekker is het niet, maar ik heb best trek. Angelina eet niets, maar Nel zou nog aspergesoep maken. ’s Avonds komen Antonio en Monique ook nog even langs, wat erg fijn is. We praten wat en tegen een uur of half tien gaan ze weer naar huis. In de tussentijd is Nel nog de soep komen brengen. Dat smaakt Angelina wat beter. Tegen 10 uur komt Koen weer langs. Hij brengt het tweede tabletje in bij Angelina. Direct na het 2e tabletje krijgt Angelina weer harde buiken. Het lijkt er wel op dat het iets heftiger wordt. De verpleegkundige vraagt nog of we een slaaptabletje nodig hebben voor het slapen gaan en dat willen we graag. We praten nog wat na en gaan om elf uur slapen.
| 
